Oxir be Şêxê min

Yayınlanma Tarihi : 16 Adar 2026, 11:52

Rizoyê Xerzî

Bi rastî ez çi bêjim wê kêm, bêwate û bêkêr bimîne.

Lê wekî dost û hevalekî wî yê 40 salan ez ê hewl bidin ku behsa dilopekî ji jiyana Ehmed Huseynî bikin.

Dibe ku gelek kes bêjin stêrkekî geş

Herî geş

Ji ezmanê helbesta kurdî xuricî

Erê raste Ehmed stêrkekî herî geş e di ezmanê helbesta kurdî de

Ew ê her geş û ronî bimîne

Bi berhemên xwe

Wê ew stêrk neweşe û ne xurice

Ew tenê wê cihê xwe hinekî biguhere

Lê wê her bimîne stêrkeke herî geş di ezmanê wêje û helbesta kurdî de

Ehmed Huseynî ji dema ku bîr biriye û heta kêlîka dawî ya jiyana xwe mirovekî dilsoz, xwedîbiryar û rewşenbîrekî wêrek û girêdayî şîn û şahî û êşa gelê xwe bû.

Di hemû helwest û nêzîkatiyên xwe de herdem li kêleka yekitiyê bû. Tu caran rê nedida dubendî û dijminahiya alîgiriya bi korayî û hizbîtî.

Ehmed Huseynî kedekî mezin ji bo avakirina Tevgera Rewşenbîrên Kurd ên Rojava ava da û ked û xwêdana wî ew sazî hate avakirin.

Di demekê de ku gelek xelk ji Rojava derdiketin.....Ehmed vegeriya Rojava û tev li şîn û şahiya gelê xwe bû.

Di hemû jiyana xwe de tiliya Kurdekî li ku bi êşiya. Dilê Ehmed pê re diêşiya.  Li ku derê Kurdekî an Kurdekî gaveke wêrek ber bi azadiyê de biavêta dilê Ehmed pêşengî dikir û destmala xwe di serê govenda azadiyê de liba dikir.

Tirsa wî ya herî mezin ew bû ku li xerîbiyê koça dawî bike.

Lewra xwe avêtibû hembêza welatê xwe lê mîrata penceşêrê ew dîsa neçarî welatê xerîbiyê kir.

Û ew di wê tirsa mirina li welatê xerîbiyê de derxist

Dema me li rewşa wî dipirsî

Di kêlîkên herî bêhêvî de jî

Wî li ber dilê me dida û hêviya vegera welat dubare dikir

Bi wê hêviyê min jê re digot

Tu yê vegerî

Bi rihê xwe yê xweşik

Wek çûkekî beytik

Bêpêjin û Sivik

Xwe deynî ser sifirneya dilê Rojava yê tenik ...

Lê vegera te vê carê cuda bû

Hevalo

Ka soza te

Ka keftilefta te

Ka kenê te

Wê niha Qamişloka te ya bi çar çavan li hêviya vegera te bû

çi xweliyê li serê xwe bike...

Wê Amûda kezeb şewitî çawa pêşwaziya laşê te yê bê bêtevger bike

Lê ji ber tu Ehmedê Huseynî yî

bawerim

Wê giyanê te wekî perperîkeke rengîn

Li ser ezmanê welatê te bifire û her bêje,

Ji te hez dikim welato

Di şeva hîcranê de

Ji berê bêtir ji te hesdikim

Di şeva hîcranê de

Ji berê bêtir ji te hisdikim

Ji sorê te, ji keskê te û ji reşê te jî hesdikim

Ji rêwîyen te, yên ku nema li hêlînîn xwe vedigerin

Ji serhişkîya şervanên te hesdikim

 Ji her çar parçe yê dilê te hesdikim

Ji Mahabad, Hewlêr, Amed û ji Kamişloka li ser dilê te hesdikim

û ji heskirina te hesdikim,

 Û ji te hez dikim welato

Û tu yê her bêjî

“…li wir bimîne

da ku darbesta li ser milên bagerê bi tenê nemîne

li wir bimîne

da ku dilê xwe derxînim

xwîna xwe bi navê te vêxînim

û nameyên evînê li ber lingên tirsa te raxînim

…

dilê min veke û xwe tê de bibîne

ruhê min veke û ji min bistîne

helbesta min jî veke

û li goristanên vê Rojavayê bigerîne…”

Û tuyê her di dilê Rojavayê dil de bimînî hevalo

Tuyê her di dilê helbesta kurdî de bijî heta bi hetayê

1

Begendim

1

Bayildim

1

Komik

0

Begenmedim

1

Uzgunum

0

Sinirlendim